Leven met Chronische Pijn
´s Ochtends sta je op en begin je gelijk met rustig wat bewegingen te maken om te voelen hoeveel pijn je vandaag weer gaat hebben. De eerste vraag is allang: “Hoeveel pijn heb ik?” in plaats van: “wat ga ik vandaag allemaal doen?”.
De pijn gaat niet meer weg na een paar dagen of weken, het is er dag in en dag uit. De ene keer is het meer aanwezig dan de andere keer, maar het belemmert je steeds weer in je werk, je stemming, het sporten, je gezinsleven en het afspreken met vrienden. En zelf je toekomst is iets waar je ondertussen niet eens meer over wilt nadenken.
Je bent niet de enige, 1 op de 5 mensen heeft chronische pijn.
Wat is chronische pijn eigenlijk?
Dan moeten we het eerst over ‘pijn’ hebben. Pijn is een alarmsignaal van je lichaam, het verteld je dat er iets mis is, zoals een wond, een ontsteking of een overbelasting. Dat noemen we acute pijn. Zodra de oorzaak genezen is, zoals een wond dat heelt, verdwijnt de pijn. Meestal.
Chronische pijn, is pijn dat langer dan 3 maanden aanhoudt. Dus eigenlijk is dat al best wel snel. Dit ontstaat wanneer de schade in het weefsel al genezen is, maar de pijn wél blijft. De pijn heeft zijn functie als alarm eigenlijk verloren. Het alarm is niet meer nodig.
In dit geval is je zenuwstelsel overprikkeld, je brein en zenuwstelsel blijven wél dreiging zien, zonder dat dat er daadwerkelijk is. Vergelijk het met een brandalarm dat afgaat wanneer er een kaars aangestoken wordt. Bij brand hoort hij af te gaan, maar nu gaat hij ook bij iets onschadelijks al af.
De vicieuze cirkel van pijn
Chronische pijn is best complex. Juist omdat het zich dus niet alleen maar lichamelijk afspeelt, maar juist ook in je brein. Daarnaast beïnvloed chronische pijn ook hoe je denkt, hoe je je voelt en hoe je beweegt. Alleen al deze aspecten beïnvloeden ook weer jouw chronische pijn. En zo blijf je vast zitten in een negatieve spiraal.
- Stress en emotie: De pijn maakt je onzeker of angstig, wat voor spanning zorgt.
- Het zenuwstelsel: Die spanning zorgt ervoor dat je zenuwstelsel nóg gevoeliger wordt voor pijnprikkels.
- Gedrag: Je gaat minder bewegen uit angst voor meer pijn, waardoor je conditie verslechtert en de drempel om iets te ondernemen steeds hoger wordt.
Hoe pak je dit aan?
Eigenlijk kort en heel simpel gezegd, door die vicieuze cirkel te doorbreken. En ik weet het, zo klinkt het veel makkelijker dan dat het eigenlijk is.
Het belangrijkste om te begrijpen is hoe jouw pijn werkt, dit doen we door inzicht te krijgen in hoe pijn in het algemeen werkt en om te gaan zoeken wat de specifieke factoren bij jou zijn die hier invloed op hebben.
Ook de volgende onderdelen zijn belangrijk:
- Balans herstellen in belasting en belastbaarheid. Doe je te veel? Of juist te weinig? Dan reageert jouw systeem daarop. Door signalen te herkennen en te begrijpen kun je de juiste stappen gaan nemen richting balans.
- De focus verleggen. We focussen niet meer op wat niet meer kan, de pijn overheerst al een te groot deel van je leven. Daarom is het onderzoeken wat jij belangrijk vindt en dáár naartoe te werken.
- Stap voor stap opbouwen. We bouwen je activiteiten rustig en geleidelijk op. Dit doen we in een veilige situatie, zodat je brein geen gevaar zit en leert dat er geen pijnsignaal gegeven hoeft te worden. Dan wordt bewegen weer veilig.
Wat kun je nu al zelf doen?
- Blijf in beweging. Rustig bewegen is gezond en helpt om fit te blijven. Stop niet bij elke pijnscheut, maar doseer je activiteiten over de dag.
- Zoek steun. Leg aan je omgeving uit wat er aan de hand is. Begrip van familie en collega’s vermindert de mentale druk.
- Focus op ontspanning. Voldoende ontspannen helpt je tot rust te brengen.
- Wees mild voor jezelf. Het herstellen van de balans kost tijd. Er zullen goede en minder goede dagen zijn, en ook dat hoort erbij.
Geef jezelf de kans
Je hoeft het niet alleen te doen. Dat is te veel om zelf te moeten dragen. Ik help je daar graag bij.
Chronische pijn mag er zijn, maar het hoeft niet je hele leven te bepalen. Met de juiste handvatten hoef je niet meer geleefd te worden door je pijn, maar sta je zelf weer aan het roer.